Reisverslag: Weekend Feldberger Seenlandschaft
Samen met natuurfotografen Sjoerd Geelink en Theo Bus donderdagmorgen (24-2) vertrokken richting het noordoosten van Duitsland. Wij hadden via Han Bouwmeester een reis geboekt om zeearenden te fotograferen vanuit een schuilhut. In het voormalig Oost-Duitsland, in de omgeving van Mecklenburg Vorpommern, heeft een voormalig boswachter (Fred Bollmann) meerdere schuilhutten waar hij met enige regelmaat maar met beleid voer uitlegt voor roofvogels waarvan de imposante zeearend het meest tot de verbeelding spreekt. Een compleet reisverslag met foto’s. Bekijk hier de foto’s van: de vos, de buizerd en de rode wouw.
Donderdag:
Nadat we ruim 5 uur onderweg waren hadden wij de nodige bijzonderde vogels al gespot. Zo kwamen we al een zeearend, kraanvogels, vos en zelfs een rode wouw tegen. Toen we de snelweg hadden verlaten en al richting Feldberg reden kwamen we in dwars door het Feldberger Seenlandschaft. Dit is een immens groot natuurgebied en dit gaf prachtige landschapsbeelden. Na een dik uur rijden kwamen we aan bij het hotel Mecklenburger Hof. Als je via Han Bouwmeester de reis boekt, kun je in dit hotel voor terecht voor een prima slaapplek. Tevens verzorgen Manuela en Kay voor een heerlijk avondeten en staat het ontbijt ‘s avonds al klaar om mee te nemen ‘s morgens.
We waren te vroeg om in te checken dus hebben we besloten de omgeving te verkennen met de auto. Helaas lag er geen sneeuw, maar was het met zo’n 4 graden onder nul en een zonnetje wel te doen. Tijdens die rondrit genoeg edelherten, reeën, buizerds en vossen gezien. Na zo’n 2 uur rondrijden richting hotel gegaan waar we ingecheckt en gegeten hebben.
Na het avondeten hebben we Fred Bollmann geïnformeerd dat we gearriveerd waren en die kwam later kennismaken en vertelde prachtige verhalen over zijn ervaring met o.a. de zeearend. Na een gezellige avond spraken we af dat Fred om 5.30 uur (de volgende ochtend ophaalde) bij het hotel om ons naar de schuilhut (erdversteck) te brengen. Dus maar snel op bed!
Vrijdag:
Om 4.50 ging mijn alarm en na het aantrekken van 3 lagen kleren en het vullen van de thermoskannen voor Sjoerd en Theo, stond Fred stipt half 6 voor de deur. Bepakt met camera’s, lenzen, statieven, voedsel en een goed humeur, vertrokken wij met zijn Ranger Tour busje. Na zo’n 15 minuten rijden kwamen we aan bij onze erdversteck. Met de lichten van zijn busje scheen hij over het meertje en de hut heen. Aangezien het -12 graden vroor die nacht zaten de deuren naar de schuilhut dichtgevroren in het ijs. Dus met een bijl hakte Fred de toegang open. Na het aansteken van een klein kacheltje konden we naar binnen. Snel alles uitpakken en installeren. Aangezien het nog donker was en niemand een zaklamp mee had genomen, kwam mijn Iphone App “Lampie” erg van pas. Fred had inmiddels de deur gesloten en legde de prooi (een ree) op een plek zo’n 20 meter van ons. Hier lagen al een vos en een gigantische karper. Toen wij onze camera’s voorzien hadden van de telelenzen en de juiste zithouding hadden aangenomen, was het wachten totdat de zon op kwam.
Wij dachten dat wij de enige bezoekers van de schuilhut waren, maar na een tijdje kwamen familie muis ons ook bezoeken. Kennelijk waren ze gewend aan mensen want ze liepen zo over onze cameratassen heen. Na een uur begon het al aardig licht te worden en konden we de omgeving waar we zaten wat verkennen, op onderstaande foto zie je een panoramafoto van ons uitzicht.
Na enig geduld kwam als eerste de zeearend aan, we waren verbaasd dat hij zo vroeg in de ochtend al een plekje opzicht in een boom, zo’n 75 meter van ons verwijderd. Fred gaf als tip dat wij niet eerder moesten fotograferen totdat de zeearend op de prooi ging zitten en begon te eten. Afijn, de zeearend ging, na een klein uurtje te hebben gezeten in de boom, een aantal rondjes maken over de prooi… en daarna vloog hij weg. Geen foto’s of video, alleen een prachtige vogel gezien die zo’n 15 meter van ons een rondje draaide. Die komt wel weer dachten we…
Enige tijd verstreek toen Sjoerd opeens in de heuvels een vos waarnam. Hij liep vrijwel direct naar het ree en begon er lekker van te peuzelen. Dat wij onze geheugenkaartjes aan het vullen waren met foto’s stoorde hij zich niet aan. Helaas was deze vos ziek (op zijn rug en staart zat schurft) en Fred had al verteld dat hij dagelijks langskwam om zo toch makkelijk eten te krijgen. Later die dag hebben we nog een gezonde vos zien lopen, maar deze had geen zin in ree kennelijk en liep door. Toen we een zeearend dachten waar te nemen, fluisterde een van mijn collega fotografen enthousiast ”dat is een rode wouw”! Nadat deze ook een tijdje in de boom had gezeten, wilde deze arend wel een hapje doen bij het ree. Een prachtig beest zo’n rode wouw. Op een gegeven moment zagen we zelfs twee vliegen! Deze wouw kwam enkele malen terug en we hebben er vele foto’s van kunnen maken. Vliegend, in de boom en op de prooien. De foto’s van de rode wouw, of zoals Fred hem noemde “Roter Milan” komen later in een aparte blog aan bod. Net als de foto’s van de vos.
Dan waren er nog geregeld buizerds te vinden bij het dode ree. We hadden gehoopt op flinke gevechten, zoals te lezen is op het forum van Han Bouwmeester, maar die kwamen helaas niet voor. Ook de eksters en kraaien kwamen af en toe op visite. Daarnaast hebben we de groene specht, vlaamse gaai en kraanvogels nog kunnen waarnemen. Net voordat werden opgehaald kwam de zeearend nog een keer langs. Wederom keek hij vanuit de boom, maar wilde maar niet dichterbij komen. Na een tijdje wachten vertrok ook hij weer. In de hut kon je niet rechtop staan, en dat breekt je na zo’n 10 uren wel op. We zaten gedeeltelijk op een laag ijs en in comfortabele stoelen met kussens. Erg belangrijk als je zo’n periode zit. De hutten zijn voorzien van gaten waardoor lens past. Met legerdoek kan je hem afdekken. Tevens zijn er naast de gaten speciaal plexiglas geplaatst. Als je buiten de hut staat zie je niet wat er binnen gebeurd, terwijl je van binnen wel makkelijk naar buiten kan kijken. Ideaal natuurlijk als je erg bijzondere vogelsoorten dichtbij wilt fotograferen. Na een lange dag kwam Fred rond 17.00 uur ons weer ophalen bij de hut. Wij vertelden op de terugreis volop over onze avonturen die dag. Na een lekkere warme douche aangeschoven in het hotel voor het avondeten (soep en aardappeltjes met schnitzel). Daarna nog een borreltje gedronken met Fred en twee andere fotograferen die ook een dag in een andere schuilhut hadden gezeten. Paul Raps en Michiel Schaap vertelden over hun belevenissen die dag, uiteraard wij ook over de onze.
Zaterdag:
Na een kort nachtje was het zaterdag alweer de tweede en ook tevens de laatste dag dat we naar onze erdversteck gingen. Stipt half 6 was Fred alweer paraat. Die nacht had het gelukkig minder gevroren en dat was te merken. Bij de hut aangekomen hebben we ditmaal gewisseld van plaatsen (nu mocht ik bij het kacheltje zitten 
) om zo ook wat verschil in de foto’s te hebben qua achtergrond. Net als de dag ervoor hadden we een schitterende zonsopgang, een strak blauwe lucht en geen wolkje aan de lucht. Zou dit dan de dag worden van de zeearenden dachten we? Nadat de eerste buizerds, de vos en eksters waren geweest kwam opnieuw de rode wouw langs. Geen zeearend, maar wat wel voorbij vloog was de tijd! Fred zou ons eerder ophalen zodat we niet midden in de nacht aankwamen in Nederland. Rond 16.00 kwam hij met zijn zoon ons bevrijden uit de schuilhut. Hij was verbaasd en teleurgesteld dat we de zeearend niet mooi hadden kunnen bekijken en fotograferen. We verzekerden hem dat we eind dit jaar, of begin volgend jaar zeker terug gaan komen. Dan nog een dag extra!
Nadat we Fred hadden betaald voor de 2 dagen in de hut, hebben we ons snel omgekleed en de koffers gepakt om zo het hotel te verlaten. De rekening viel ons erg mee. Dus dat is ook voor de volgende keer onze slaapplaats. Zeer gastvrij! Op de terugreis kom je eerst een flink aantal kilometers door het prachtige natuurpark: feldberger seenlandschaft. Daar hebben we nog vele kraanvogels, vossen en reeën gezien. Helaas geen foto’s meer van gemaakt. Eenmaal op de snelweg waren we na zo’n 6 uur weer thuis. Een leuke en gezellige trip, die ik elke fotograferende vogelaar kan aanraden!
Bekijk hier de foto’s van de vos, de buizerd en de rode wouw.
De overige foto’s worden later toegevoegd.
Ook heb ik het nodige videomateriaal en ik zal proberen een videoreport te maken, deze zal later aan dit verslag worden toegevoegd. De foto’s van Sjoerd Geelink staan op www.natuurflits.nl en die van Theo Bus zijn te vinden op www.digitaalgeschoten.nl.
Natuur, Reizen | Bestel deze foto's
| 
boswachter, buizerd, damhert, duitsland, erdverstecke, feldberg, feldberger, fred bollmann, han bouwmeester, kraai, mecklenburg, michiel schaap, naturpark, oost-duitsland, paul raps, polen, ree, rode wouw, roter milan, schuilhut, seenlandschaft, sjoerd geelink, theo bus, vis, vogels, vorpommern, vos. mecklenburger hof, zeearend
Hoi Binne, leuk om dit verslag te lezen maar jammer dat geen kans hebben gehad de zeearend te fotograferen. Maar ja jullie hadden dan weer de rode wouw
Was gezellig om met jullie een biertje te drinken, wie weet komen we elkaar weer eens tegen.
groet Michiel
Hoi Binne,
Een mooi verslag van een mooi avontuur. Dit is zeker voor herhaling vatbaar. We moeten ook wel want we hebben de zeearend nog niet maar dat gaat ongetwijfeld de volgende keer gebeuren.
groet Theo
Bedankt voor dit schrijven, wij gaan volgende week voor 4 dagen hut, je verhaal geeft een mooie indruk.
Groet,
Klaas
Wat een fenominale foto’s zeg!
erg mooi verslag, ben net zelf terug van deze reis en heb ook de zee arend mogen begroeten, en dan ook als paartje zijnde die nog even een schijn balst uitvoerden, en kan jullie vertellen dat de hut geheel is vernieuwd en erg confortabel zitten is
groetjes: Karin
Hallo Binne,
mooi verslag van je ‘zeearend’ reis. Ook ik heb 2 dagen in een fotohut van Fred doorgebracht.(afgelopen juli). Na 13 uur wachten kwam de zeearend een paar minuten even kijken. Tja, ook dat is dus natuur!
Groet, Geert