Leuk al die buizerds, eksters, bonte kraaien en raven, maar we kwamen natuurlijk voor de zeearenden. Bij Han Bouwmeester de reis geboekt naar Feldberg, hier komen ze in vele getale voor en natuurbeheerder Fred Bollmann verhuurd hier meerdere erdverstecks aan fotografen. In het Lauwersmeer zie je de zeearenden af en toe, maar van grote afstand en bijna niet goed te fotograferen. Hier hadden we de kans om ze van erg dichtbij en zonder verstoring te fotograferen. Net als vorig jaar kwamen ze alleen niet verder dan de beruchte boom. We hebben een aantal paartjes gezien en een drie jonge exemplaren. Eentje daarvan ging zelfs aan de oever zitten. Helaas heeft geen enkele zeearend recht voor onze fotohut gezeten. Hier baalden we flink van na 3 dagen, maar dat is de natuur. Fred begreep er ook niks van, toch hebben we een aantal foto’s kunnen maken en moesten het hiermee doen. Volgend jaar gaan we vast wel weer. Fotoalbum – Zeearend.




Opnieuw een tripje naar Feldberg gemaakt samen met fotografen Sjoerd Geelink en Theo Bus (reisverslag volgt). De meest gefotografeerde vogel in de dagen dat we in Feldberg waren was toch wel de bonte kraai. Bijzonder, ook aangezien we deze soort vorig jaar helemaal niet hebben kunnen fotograferen. De bonte kraai en de zwarte kraai werden tot voor kort nog tot dezelfde soort gerekend. De bouw en de grootte van de bonte kraai komen overeen met die van de zwarte kraai. De bonte kraai is goed te onderscheiden door de grijze gedeelten in het verenkleed, terwijl de zwarte kraai geheel zwart is. De bonte kraai broedt verder naar het noorden en het oosten dan de zwarte kraai en broedt slechts zeer zelden in Nederland. De verspreidingsgebieden van de beide soorten sluiten op elkaar aan en in de gebieden waar beide soorten voorkomen, komen veel gemengde broedparen voor. Meer foto’s staan in het fotoalbum – Bonte Kraai.




Onderweg in de auto naar Feldberg (Duitsland) al druk gespeculeerd wat we dachten te fotograferen (zeearend, buizerd etc). Toen Sjoerd ergens bij Hamburg een rode wouw zag cirkelen boven een weiland, hadden we niet verwacht dat we die nog eens zouden zien. Tot onze verbazing, en ook die van beheerder Fred Bollmann, was de rode wouw 2 dagen bij onze schuilhut te vinden. Normaliter is hij er alleen in de zomermaanden te vinden. Aangezien we tijdens ons verblijf in het erdversteck maar 2x de zeearend hebben gezien waren we wel blij dat we bijna de gehele dag de rode wouw konden volgen en fotograferen. Op een gegeven ogenblik zagen we zelfs twee rode wouwen in de lucht zweven. De roter milan, zoals hij in het duits heet, keek eerst vanuit de boom of de kust veilig was. Hij poetste zich keer op keer en nam daarna even de tijd om de fotografen in de schuilhut tevreden te stellen. Met een paar vluchten en landingen op de prooi verdween hij weer. Ook verjaagde een ekster de rode wouw terwijl hij zat te eten van de prooi. Gelukkig lag er nog een vis verderop, dus daar at hij daar maar van. De rode wouw is een vogel uit de familie van arendachtigen. Een volwassen examplaar is circa 65 centimeter groot met een spanwijdte van 145-165 cm. Het uiterlijk lijkt op dat van de buizerd, maar de vogel is meer roodachtig en heeft een diep gevorkte staart. Uiteraard heb ik er de nodige videobeelden en foto’s van gemaakt. Hieronder alvast de foto’s. De video volgt nog.




Lees de rest van dit artikel
In Nederland heb ik vaak genoeg een buizerd gefotografeerd, bij onze schuilhut zaten ze op zo’n 20 meter van ons af. Dit maakt het fotograferen van deze vogel erg leuk. Ze laten zich ook niet weg jagen door een rode wouw, terwijl die vele malen groter is dan de buizerd. De rode wouw en de zeearend speurden eerst rustig het gehele gebied af voordat ze naar de prooi gingen. De buizerds vlogen direct richting de prooi. Als je vervolgens ziet met hoeveel kracht een buizerd probeert een stukje vlees uit het ree te krijgen en dan vaak uit evenwicht of uitglijdt op het ijs, moesten we soms wel eens lachen. Helaas hebben we geen grote gevechten gezien tussen buizerds, dat hopen we dan de volgende keer maar waar te nemen. Met de liveview functie op de Canon 7D kan je op 400mm en 5x digitaal inzoomen. Zo heb ik een tijdje zeer scherp een buizerd kunnen volgen in zijn doen en laten.




Lees de rest van dit artikel
De eerste serie foto’s van mijn weekend naar Feldberg zijn van de vos (vulpes vulpes). Ik heb de periode dat ik nu natuurfotograaf ben maar driemaal in het wild een vos gezien. De laatste ervaring was zelfs een dode vos. Bij het Feldberger Seenlandschaft hebben we in dat weekend zo’n 5 vossen gezien, twee daarvan kwamen bij onze schuilhut langs. De rest in de velden rondom Feldberg. Eentje was helaas ziek (schurft op staart en rug) en dat is op bepaalde foto’s niet geschikt voor publicatie. Fred Bollmann zou in overleg met de dierenarts bepalen wat hij met de vos ging doen. Zijn ziekte moest niet overslaan naar de vogels. Hieronder een aantal foto’s van de vossen (fuchse).




Lees de rest van dit artikel